اهل سنت درخصوص تفسیر آیه ولایت باید در دو محور بحث نموده اند:یکم: شأن نزول آیه؛ دوم: پیام ولایت آیه. بیشتر مفسران و محدّثان اهل سنت شأن نزول آیه ولایت را درباره علی علیه‏السلام دانسته‏اند. برخی از مفسران‏ تفسیر فخر رازی، ج 12، ص 26، ذیل آیه ولایت؛ ینابیع الموده، ص 51؛ مجمع الزوائد، ج 9، ص 134. اهل سنت نوشته‏اند: روزی علیعلیه‏السلام در مسجد مشغول عبادت و نماز بود. هنگامی که به رکوع رفت، سائلی وارد مسجد شد و تقاضای کمک کرد. علیعلیه‏السلام در حال رکوع انگشتر خود را به سائل نشان داد و سائل آن را از انگشت حضرت خارج نمود و شادمان از مسجد بیرون رفت. اهمیت این عمل خیر به اندازه‏ای بود که خداوند متعال به خاطر آن، آیه "انما ولیّکم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلواة از برخی عبارات و مبانی اندیشمندان و قرآن پژوهان اهل سنت استفاده میشود که آیه ولایت دلالت بر رهبری و امامت علیعلیه‏السلام ندارد، و حال آن که دانشمندان و قرآن پژوهان و یؤتون الزکواة و هم راکعون" نازل نمود. برخی از محدثان و مفسران اهل سنت با عبارات و سندهای مختلف شأن نزول این آیه‏ مائده (5) آیه 55؛ تفسیر نمونه، ج 4، ص 421 به بعد. فرائد السمطین، ج 1، ص 191 و 193؛ شواهد التنزیل، ج 1، ص 173؛ الدر المنثور، ج 3، ص 98 - 99؛ الکشاف، ج 1، ص 49، ذیل آیه ولایت. را بیان کرده‏اند که اکثر آنها در این که آیه در مورد علی علیه‏السلام نازل شده است، اتفاق نظر دارند. بعضی از آنها به جهت آن که آیه به صورت جمع (الذین) آمده، این آیه را در مورد حضرت علیعلیه‏السلام چون یک نفر است نمیدانند. از برخی عبارات و مبانی اندیشمندان و قرآن پژوهان اهل سنت استفاده میشود که آیه ولایت دلالت بر رهبری و امامت علیعلیه‏السلام ندارد، و حال آن که دانشمندان و قرآن پژوهان شیعی باور دارند که این آیه دلالت بر رهبری امام علی دارد. تفسیر نمونه، ج 4، ص 422 به بعد. اندیشمندان اهل سنت معتقدند که این آیه دلالت بر فضیلت علیعلیه‏السلرباره مبنای اهل ام داشته و درصدد اثبات دوستی و محبت علی علیه‏السلام است، یعنی واژه "ولی" در این آیه به معنای دوستی است، نه به معنای ولایت و سرپرستی. این آیه همگان را به دوستی علی علیه‏السلام فراخوانده، زیرا علیعلیه‏السلام را دوست همه مسلمانان و مؤمنان معرفی کرده است.